آينه در وقت ياد آوردن آن صور معقوله ، محتاج به كسب جديد بودى . و مراد از خزانه بودن عقل فعّال براى نفس همين است كه ربط مذكور به هم رسد . و بنابراين در وقت نسيان نفس مر آن صور را ، به حيثيتى كه محتاج به كسب جديد شود ، آن صور همان در عقل فعّال مرتسم باشد ، ليكن ربط مذكور نمانده باشد و معنى خزانگى بر طرف شود پس آن صور در آن حالت در خزانه نفس هم نباشد چنان كه در نفس نيست ؛ لهذا محتاج به كسب جديد باشد . و تسميهء اين ذوات مجرده به عقول ؛ و تسميهء محركات فلكيّه به نفوس ؛ اصطلاح حكمت است ؛ و به لسان شرع ملائكهء مقربين ، عبارت از ايشان باشد . و احيانا در احاديث ، لفظ عقل وارد شده و مراد عقول مجرده است و افلاك را قواى ديگر هست كه ادراك اوضاع جزئيه به آن كنند ، و به جاى خيال ما باشد و آنها را نفوس منطبعه گويند . و جميع جزئيات كه در اين عالم موجود شوند در نفوس منطبعه فلكيه مرتسم باشند .